Dynamiczna zmienność-Bollinger

Wpisany przez Snake poniedziałek, 29 grudnia 2008 07:58

Analiza techniczna

Ponieważ jak większość przynajmniej średnio-zaawansowanych techników przeszedłem od etapu zachwytów nad tym narzędziem aż do uznania go za absurdalne, ponieważ ostatnio sporo dyskutujemy z Dapim na temat zmienności i kanałów, i wreszcie - ponieważ jestem bardzo ciekaw innych opinii, które - mam nadzieję - pozwolą mi spojrzeć na to narzędzie z odmiennego punktu widzenia, ośmielam się podzielić moimi obserwacjami i wnioskami. Wstęp opuszczam. Dostępny w almanachach wszelakich.

Określenie "dynamiczna zmienność" to dla mnie zwykła tautologia (masło maślane), no ale od tego wyszedł John Bollinger. Mierzy on ją poprzez odchylenie standardowe (Standard Deviation - SD), na którym opiera się rozkład Gaussa. Problem w tym, że rozkład normalny (Gaussa), co już zostało dowiedzione, bynajmniej nie odwzorowuje w sposób właściwy charakterystycznych dla cen akcji na giełdzie zmian. Mówiąc w skrócie, chodzi o to, że krzywa "dzwonu Gaussa" może informować nas o prawdopodobieństwie sytuacji na giełdzie prawdopodobnych najbardziej, ale gubi się w swoich "ogonach", czyli sytuacjach szczególnych, które nas przecież interesują najbardziej ("szczególne" wzrosty cen akcji, nagłe, rzadkie wyskoki kursu). Takie "ogony prawdopodobieństwa" - przynajmniej na dzisiejszy stan wiedzy - łatwiej i dokładniej wyznaczyć można dzięki rozkładowi logarytmicznemu (log-normalnemu).

Wniosek "teoretyczny"? Bollinger zacznie się gubić przy nagłych zmianach. Praktyka? Tak, tak właśnie jest.

Oczywiście zmienność można wyznaczać i inaczej, choćby poprzez ATR, jak starał się robić Wilder. Co prawda chłop też nie mógł się zdecydować, czy to trzeba odejmować (punktowo), czy dzielić (procentowo), a już całkiem wszedł w maliny, uśredniając to poprzez EMA, no ale różne próby mamy. I działają one też w różny sposób.

No to teraz o średnich właśnie. Na szczęście EMA nie jest osią Bollingera, ponieważ jej przebicie przez kurs zazwyczaj sygnalizuje ruch OD tej średniej (a nie DO niej) - tak więc nie nadaje się na oś oscylatora (ciekawe, ilu twórców różnych wskaźników o tym pamięta?) Zastosowano tu zwykłą średnią kroczącą, ale to też przecież nie jest "wartość oczekiwana". Co nią może być? Mediana? Według mnie jeszcze inna, ale o tym kiedy indziej. Być może. Nie, raczej jednak nie.

Wstęgę Bollingera najłatwiej zanalizować na oscylatorze (BOS): mamy tam dwie wstęgi - górną i dolną (rozciągnięte do linii prostych) ustawionych na "pi razy drzwi" dwa odchylenia standardowe, które nie mierzą tych sytuacji, w których są najbardziej potrzebne, położone na średniej, która również na oś oscylatora (jako wartość oczekiwana) się nie nadaje. No to jak to ma działać? Ano najczęściej - na odwrót.

I tak właśnie jest. Twórca narzędzia zamierzał wyznaczyć kanał, dzięki któremu wyłapiemy dołki i szczyty, podążając za trendem i dopasowując się do wielkości zmian. Łatwo się zachwycić taką ideą. Normalnie graal. Niestety rzeczywistość jest inna: największe zmiany następują po znaczącym zawężeniu się ramion wstęgi, a najskuteczniejsze taktyki gry oparte na tym wskaźniku opierają się nie na "kanale", a na WYBICIU z Bollingera. Co prawda moje ulubione "almanachy" podają taktyki w stylu "ni to kanał - ni to banał", czyli, nie wdając się w szczegóły: "bierz, jak odbije, ale jak potem poleci w dół, to już nie wiem co", ale do takiej , to już chyba jednak znajdziemy efektywniejsze narzędzia. Dlaczego?

Bo wstęga Bollingera opiera się jedynie na cenach zamknięcia, nie uwzględniając - bardzo przecież ważnych dla kanałów - maksimów i minimów. Jeżeli dodamy do tego wspomniany fakt, iż najczęściej "działa" to tym lepiej, im sytuacja jest klarowniejsza, to okazuje się, że zwykły STS, czy też już całkiem prościutki %R sprawdza się o wiele lepiej (te dwa wskaźniki pamiętają ostatnie ekstrema intra, wstęga nie). Zresztą, jeśli porównamy zalecane taktyki gry na %R w "horyzoncie" i przy wybiciach (są takie - podsumować je można zdaniem: "graj tak, chyba że na odwrót"), to okaże się, że są to taktyki takie same. No to po co nam Bollinger?

W większości systemów trend/cena potrzebna jest nam... "cena". Czytam sobie czasem różnych "fachmanów" o uznanych nazwiskach i jak widzę, że do "ceny" używają (aż się łapię za głowę!), to taki BollingerOScillator może być dla nich rzeczywiście wybawieniem i odkryciem na miarę Nagrody Nobla. O ile oczywiście będą umieli zamienić -2 na zero a +2 na sto. Często w to wątpię. Według mnie wstęga - w swojej obowiązującej postaci udowadnia jedynie zasadę: "nie walcz z trendem", a w postaci, którą można by udoskonalić... powodzenia, mam nadzieję, że kogoś natchnąłem. Odpowiednia średnia, ekstrema, właściwy sposób liczenia i uśredniania zmienności, wrzucić w oscylator i łapać dołki i górki!

Tyle moich wniosków. No może jeszcze jeden: Bollinger bardzo ładnie wygląda wizualnie i być może dla kogoś, kto woli wykresy i wzorki od nudnych liczb i tabelek, jest narzędziem nieocenionym. Być może pozwala jakoś tam wyznaczyć sobie jakieś zakresy, jakieś ruchy, kanały... Jestem bardzo ciekaw innych obserwacji i wniosków. Najlepiej całkowicie sprzecznych z moimi. Pozdrawiam.

« poprzednia		następna »